Ik bouwde meer dan vierhonderd websites in pakweg vijftien jaar. Plus alles wat daarbij komt: campagnes, online marketing, positionering, content, strategie. En boy, things have changed. Ik doe dat allemaal nog steeds graag, maar er is iets verschoven. AI heeft er alles mee te maken.

Maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het gaat niet alleen over snelheid. Het gaat over hoe ik denk.

Vroeger begon elk project met een leeg blad en een hoofd vol ervaring. Ik wist wat werkte omdat ik het al honderd keer had gedaan. Dat is niet weg. Maar er is iets bijgekomen. Ik denk nu hardop met iets dat terugpraat. Dat tegenpruttelt. Dat verbanden legt die ik zelf mis omdat ik er te dicht op zit. AI is geen tool die ik af en toe inschakel. Het zit verweven in hoe ik werk, hoe ik keuzes maak, hoe ik structureer.

Dat klinkt abstract. Even concreet maken.

De voorbije weken deed ik meer dan in een doorsnee kwartaal. Een greep uit wat er zoal passeerde.

Samen met brouwerij ANGARDE stampte ik het concept voor een nieuw bier uit de grond. Vanaf nul. Naam, recept, branding, website, lanceringscampagne. Alles met AI. Niet als gimmick, maar omdat het de snelste weg was van idee naar iets dat bestaat. (aik.beer)

AIMEETUP, een AI-event dat ik organiseer in Eeklo samen met wat compagnons de route. Website, partnerstrategie, sprekerslijst, advertenties. Met AI als copiloot loopt de hele organisatie verrassend soepel. (aimeetup.be)

Ik ben momenteel ook een platform aan het bouwen voor een onderwijsinstelling voor psychologen. Daar moest een kluwen van tientallen afhankelijkheden ontward worden. WordPress, LearnDash, Mollie en nog een handvol plugins en koppelingen die allemaal van elkaar afhangen. Samen met Claude had ik in twee sessies een strak projectplan waar ik anders weken mee bezig was geweest. Maar het interessantste was wat we niet hadden gepland. Door zo gestructureerd te werken met een AI-agent beseften we dat we tegelijk een kennisbank aan het opbouwen waren, later bruikbaar voor cursisten, docenten en admins. Dat ontstond gaandeweg. En dat is precies het punt: als je AI niet alleen als versneller gebruikt maar als denkpartner, dan ontstaan er dingen die je vooraf niet kon bedenken.

De nieuwe website van SMO is ook live. Tussen “zouden we geen nieuwe site bouwen?” en de lancering zat amper een maand. Het voortraject waarin we de positionering herbekeken ging dankzij AI razendsnel. We maakten zeer specifieke persona’s van experten die meehielpen om de juiste richting te bepalen. (smo.be)

En dan is er ook nog JULUK, een digitale intake tool voor visuele professionals. Het idee zat al langer in m’n hoofd, maar ik heb er nu eerst een werkend prototype van gemaakt. Toen bleek dat er effectief interesse in was, heb ik er een SaaS van gebouwd. Ook die wordt as we speak nog volop getest, maar op m’n ééntje had ik dat vroeger nooit kunnen doen. Ook dat is zo’n voorbeeld van iets dat er misschien al lang zat aan te komen, maar er zonder AI gewoon niet was gekomen. (juluk.app)

Zelfs de hydrolyse-instellingen van de biopool in mijn tuin heb ik aan Claude gevraagd! Alles zelf kunnen regelen en opstarten. Honderden euro’s uitgespaard omdat er dit jaar geen expert moest langskomen. Heerlijk.

Nu zou je kunnen denken: oké, AI maakt je sneller. Gefeliciteerd. Maar daar gaat het niet om. Sneller is een bijwerking. Wat echt veranderd is, is mijn rol.

Vroeger was ik vooral puur een maker. Iemand die briefings kreeg en dingen bouwde. Mijn rol was duidelijk afgebakend: jij zegt wat je wilt, ik maak het. Nu merk ik dat ik steeds vaker aan de andere kant van dat gesprek zit. Mensen bellen me niet meer – of toch veel minder – met een briefing. Ze bellen me met een gevoel. “We moeten iets met AI.” “We hebben een idee, maar het komt er niet van.” “Niemand bij ons overziet het grote plaatje.” En dan luister ik, denk mee, stuur aan, en zorg dat het er komt.

Creatieve realisator, zo noem ik dat tegenwoordig. AI is mijn gereedschap, niet mijn product. Een schrijnwerker vertelt je ook niet dat hij een kast bouwt met een hamer. De kast telt. Ik heb daarom ook m’n eigen website totaal anders aangepakt. Niet langer “websitebouwer” maar een verhaal dat beter dekt wie ik ben en wat ik doe. (jrgndwvr.be)

Betekent dit dat alles vanzelf gaat? Nee. AI haalt het echte denkwerk niet weg. Het versnelt het. Maar de keuzes, de smaak, het gevoel van “dit klopt” of “dit klopt niet”, dat blijft mensenwerk. AI geeft me opties. Ik beslis welke het wordt. Soms is de eerste suggestie raak. Soms moet ik tien keer bijsturen. Dat wordt zelden verteld.

Het echte verschil zit hem niet in de tools. Het zit hem in de bereidheid om anders te gaan denken. Om AI niet te behandelen als een slimmere zoekmachine maar als iets dat meedenkt, meebouwt, mee-evolueert. Bijna iedereen gebruikt AI ondertussen. Maar er is een wereld van verschil tussen “ik stel ChatGPT af en toe een vraag” en “AI zit verweven in elke beslissing die ik neem”. Dat tweede vraagt geen technische kennis. Het vraagt een andere mindset. En die mindset is voor iedereen anders, afhankelijk van je situatie, je skills, je mogelijkheden. Er is niet een juist pad.

Omdat ik dagelijks intensief met AI-tools bezig ben, van Claude tot ChatGPT tot Gemini tot Replit en alles daartussenin, dacht ik even dat de evolutie iets trager begon te gaan. Dat de modellen slimmer werden, ja, maar in de marge. Sneller, goedkoper, geen grote schokken meer. En toen dook vorige week Claude Mythos op, het nieuwste model van Anthropic. Zo krachtig dat ze beslisten om het niet (!) publiek beschikbaar te maken. Ik wil maar zeggen: we zijn nog lang niet aan het plafond.

En precies daar komt een nieuw conceptje in beeld. Het noemt “Build Along”. Want ik kreeg meer dan eens de vraag of ik kon uitleggen hoe ik werk. Hoe ik van een vaag idee naar iets concreets ga. Maar dat is niet zomaar op 1-2-3 uit te leggen. En daarom besloot ik om een paar keer per maand een Build Along te doen. Eén op één, een halve dag, samen achter het scherm. De eerste sessies staan al ingepland, nota bene amper een paar dagen nadat ik het online had gezet. (jrgndwvr.be/buildalong)

Er liggen mooie en grote projecten op de plank. Veel ook. Vroeger lag ik daar soms wakker van, want als je alleen werkt met te veel ballen in de lucht is dat niet altijd evident. Maar dat voelt nu anders. Ik heb er een ploeg bijgekregen. Ze zijn niet van vlees en bloed. Maar ze leveren wel.

En ik? Ik moet het gewoon nog maar doen.